Het is altijd een beetje moeilijk: ik eet op zijn tijd graag een visje of een stukje vlees, maar ik haat het dierenleed dat hier vaak achter zit. Op de één of andere manier kan ik mijn gevoel op een vismarkt meestal aardig opzij zetten (al ligt het daar natuurlijk wel helemaal vol met dode dieren, maar ja, vissen zijn niet zo aaibaar hè), maar de aanblik van de tonijnen op de markten van Sicilië was wel degelijk aangrijpend.


Enorm zijn ze, bloederig en met grote ogen, die je verwijtend aan lijken te kijken. En op dat moment wist ik nog niet van het bestaan van het jaarlijkse tonijn ‘feest’ dat op Sardinië gehouden werd, een ander Italiaans eiland. Een evenement waar tonijnen op een niet zachtzinnige, bloederige en dieronvriendelijke wijze werden geslacht. ‘Mattanza’ heette het. Het Italiaanse woord voor slachting. Dat geeft toch weer een naar bijsmaakje aan je stukje tonijn. Maar gelukkig lijkt de traditie nu verdwenen te zijn.





