



We hadden een vroege vlucht naar Porto, dus we hadden nog een hele middag en avond de tijd om de stad te verkennen. Eén van de dingen die ik zeker aan Carlo wilde laten zien, was station São Bento. Dit station is misschien wel het mooiste station van Portugal, dankzij de ruim 20.000 ‘azulejos’ die de stationshal decoreren.






Het woord azulejo is afgeleid van het Arabische woord ‘Al-zuleique’ wat iets betekent als ‘kleine, gladde, gepolijste steen’. Het Arabische gebruik om azulejos als versiering te gebruiken op wanden en vloere, werd door de Portugese koningen vanaf de 15e eeuw overgenomen. Inmiddels kun je overal in Portugal plekken vinden om deze prachtige gekleurde tegeltjes te bewonderen. Ze zijn er in allerlei denkbare kleuren: soms vormen ze een abstract patroon en soms, zoals in het geval van São Bento, vormen ze samen een beeltenis – vaak iets uit de historie.





São Bento is aan het eind van de 19e eeuw gebouwd en is vernoemd naar het klooster, dat eerder op deze plek stond. In 1916 is de stationshal bedekt met tegels van de schilder Jorge Colaço. Deze schilder stond in zijn tijd bekend als ‘tegelschilder’ en heeft verschillende beroemde werken gemaakt in en ook buiten Portugal (zoals in Brazilië en Engeland). Zijn plateaus in de hal van São Bento laten oude ambachten zien en historische gebeurtenissen uit het noorden van Portugal.
(bronnen: visitportugal.com, wikipedia en portugal-vakantie.info)















