Op de weg van Morro Jable naar Playa de Cofete moet je geen haast hebben: het is een onverharde, bochtige weg, waar het opletten geblazen is. Ik had op internet gelezen dat er een bijzondere begraafplaats zou zijn en die wilden we zien! Dus we namen de tijd en gingen ruim voor donker op pad.
Het bleek de moeite waard. Naast de parkeerplaats ligt achter een stenen muur met een opvallende toegangsdeur inderdaad een oude begraafplaats. Naast de deur is een zwarte stenen plaquette met de namen van de doden. Het Cementerio de Cofete is volgens zeggen een van de ‘meest intrigerende en mystieke plekken van Fuerteventura’. Inderdaad een bijzondere plek, een begraafplaats in het zand, met de zee op loopafstand.
Cementerio de Cofete – de verlaten begraafplaats van Fuerteventura
In tegenstelling tot veel traditionele begraafplaatsen vind je hier geen marmeren grafstenen, grote mausolea of rijk versierde monumenten. De graven worden gemarkeerd door eenvoudige stenen, houten kruisen en verweerde grafplaten, waarvan veel namen in de loop der jaren zijn verdwenen door wind, zout en opstuivend zand.
Het ontstaan van de begraafplaats
De geschiedenis van het kerkhof gaat terug tot het begin van de negentiende eeuw, toen enkele families zich vestigden in dit afgelegen deel van het eiland. Het leven in Cofete was zwaar en geïsoleerd. Bewoners leefden van visserij, geitenhouderij en het schaarse land dat het droge landschap bood. Wanneer iemand overleed, moesten families officieel uitwijken naar de kerk van Pájara om hun dierbaren te begraven. Dat betekende een tocht van ongeveer veertig kilometer door ruig berggebied, meestal per kameel. Voor veel bewoners was die reis simpelweg niet haalbaar. Daarom ontstond aan de rand van Playa de Cofete een kleine lokale begraafplaats.
Een plek van zand, stilte en geschiedenis
Volgens Visit Fuerteventura (z.d.) werd de begraafplaats uiteindelijk tot 1956 gebruikt. Sindsdien is de begraafplaats overgeleverd aan weer en wind en vooral bezocht door toeristen, die er een ritje voor over hebben. Of zoals reiswebsites zoals Only Fuerteventura (2023) het beschrijven: “sand and silence by the ocean” — zand en stilte aan de oceaan. Een treffender omschrijving is er nauwelijks. Wij waren op dat moment de enige bezoekers. Heel bijzonder.
