Op de weg van Morro Jable naar Playa de Cofete moet je geen haast hebben: het is een onverharde, bochtige weg, waar het opletten geblazen is. Maar het is de moeite waard. Naast de parkeerplaats ligt achter een stenen muur met een opvallende toegangsdeur een oude begraafplaats. Het Cementerio de Cofete, volgens zeggen een van de meest intrigerende en mystieke plekken van Fuerteventura. Ver van de toeristische paden, omgeven door verlaten stranden en de ruige natuur, lijkt deze zeebegraafplaats eerder een vergeten hoofdstuk uit een roman dan een echte historische plek.

Cementerio de Cofete – de verlaten begraafplaats van Fuerteventura

In tegenstelling tot veel traditionele begraafplaatsen vind je hier geen marmeren grafstenen, grote mausolea of rijk versierde monumenten. De graven worden gemarkeerd door eenvoudige stenen, houten kruisen en verweerde grafplaten, waarvan veel namen in de loop der jaren zijn verdwenen door wind, zout en opstuivend zand. Je krijgt toegang tot de door een laag muurtje omgeven begraafplaats via een oude houten deur. Ernaast een zwarte stenen plaquette met de namen van de doden.

Het ontstaan van de begraafplaats

De geschiedenis van het kerkhof gaat terug tot het begin van de negentiende eeuw, toen enkele families zich vestigden in dit afgelegen deel van het eiland. Het leven in Cofete was zwaar en geïsoleerd. Bewoners leefden van visserij, geitenhouderij en het schaarse land dat het droge landschap bood. Wanneer iemand overleed, moesten families officieel uitwijken naar de kerk van Pájara om hun dierbaren te begraven. Dat betekende een tocht van ongeveer veertig kilometer door ruig berggebied, meestal per kameel. Voor veel bewoners was die reis simpelweg niet haalbaar. Daarom ontstond aan de rand van Playa de Cofete een kleine lokale begraafplaats.

Een plek van zand, stilte en geschiedenis

Volgens Visit Fuerteventura (z.d.) werd de begraafplaats uiteindelijk tot 1956 gebruikt. Sindsdien is de begraafplaats overgeleverd aan weer en wind en vooral bezocht door toeristen, die er een ritje voor over hebben. Of zoals reiswebsites zoals Only Fuerteventura (2023) het beschrijven: “sand and silence by the ocean” — zand en stilte aan de oceaan. Een treffender omschrijving is er nauwelijks.

Bronnen