En de reis door Roemenië gaat verder…

We starten de volgende dag met een bezoek aan het houtmuseum. Het kan me totaal niet boeien, dus ik ‘ontsnap’ al snel om met een reisgenote koffie te gaan drinken. De rest van de dag staat in het teken van de beroemde kloosters. Deze heb ik tijdens de vorige reis ook al bezocht, dus ik neem bij het eerste klooster in Voronet al snel de benen om de prachtige begraafplaats te bezoeken en de souvenirmarkt. Voor dat we het laatste klooster bezoeken, wonen we een demonstratie bij van het beschilderen van eieren. Het is een soort batiktechniek waarbij gewerkt wordt met was. Nooit gedacht dat het zo zou werken. ’s Avonds staat er een paasdienst op het programma, maar ik besluit lekker te gaan slapen.

261 begraafplaats

Na het ontbijt maak ik een korte wandeling langs de weg. Het is nog vroeg en heel stil, het zonnetje schijnt. Heerlijk! Daarna is het weer tijd voor een lange busrit. We stoppen bij een mooi, nieuw klooster hoog in de bergen, waar een verstilde sfeer heerst. Heerlijk koele berglucht bij een mooi zonnetje. Even schrik ik, omdat mijn camera niet meer uit wil, maar het komt weer goed. Na een korte stop bij een houten kerkje gaan we naar Barsana, een kloostercomplex waar ik ook al eerder ben geweest. Deze keer kom ik een familie tegen in traditionele klederdracht. Ze vinden de aandacht leuk en poseren uitgebreid voor mij en een paar reisgenoten. Leuke ontmoeting!

400 klederdracht

De laatste bestemming van vandaag is het zogeheten ‘vrolijke kerkhof’ in Sapanta. Daar ben ik tien jaar geleden ook geweest en ik had me er op verheugd het terug te zien. Maar ik moet twee keer kijken – is dit echt hetzelfde? Ja, de kruizen en de kerk zijn niet veranderd, maar de setting er om heen wel. Een en al commercie en busladingen vol binnen- en buitenlandse toeristen. Heel wat anders dan de verstilde plek uit mijn geheugen!

443 grafstenen

De volgende dag is een echte reisdag. We stoppen alleen in Alba Iulia. Een aardige plaats, maar niet heel indrukwekkend. Voor de overnachting wordt de groep verdeeld over drie pensions in het plattelandsdorpje Sibiel. Ik betrek een leuke, met schrootjes betimmerde kamer op zolder.496 bed

Avondeten doen we met de hele groep in een van de andere pensions. De volgende ochtend bezoeken we het kleine glasiconen museum en wonen we een klein stukje van de kerkdienst bij. Daarna bezoeken we Sibiu. Dat blijkt echt een prachtige stad, ook eentje die op de lijst kan voor een hernieuwd bezoek. Jammer genoeg regent het wel en duurt de rondleiding veel te lang. Als we eindelijk ‘vrij’ zijn, eet ik weer samen met reisgenote Maaike een pizza en lopen we een rondje op ver de Paasmarkt. Ook in Roemenië versieren ze alles met paaseieren en paashazen, nog fanatieker dan bij ons!

566 paaseieren

’s Avonds bij het diner in het pension maken twee groepsgenoten bij luide muziek hun opwachting in traditionele kleding, wat de stemming er goed in brengt.

De volgende dag is het vooral weer veel rijden. We bezoeken een kathedraal in Boekarest en hebben ’s avonds een afscheidsdiner in een sfeervol restaurant met live muziek. Terug in het hotel blijkt mijn camera het niet meer te doen. Waarschijnlijk is de vele regen op Goede Vrijdag in combinatie met zijn voor digitale begrippen gevorderde leeftijd, hem fataal geworden. De volgende dag bezoek ik dus met alleen mijn compactcamera het paleis van Ceausescu en het openluchtmuseum.

In het idioot grote paleis vind ik het niet zo’n gemis, in het museum wel. Het ziet er erg leuk uit, maar zonder camera en met heel weinig tijd komt het bezoek niet uit zijn verf. Dat moet dus ook op de lijst voor een andere keer. Een beetje een teleurstellend einde van deze verder zo mooie reis…